Wat wil je later worden? - your lovely memory
fotocollage

Wat wil je later worden?

Ik vraag mijn dochter wat ze later wil worden. We zijn met z´n tweetjes thuis en ik zit in de stoel terwijl zij op de armleuning van de stoel bij me zit. Ze kijkt bedachtzaam omhoog, alsof ze daarmee het antwoord opvist uit haar hoofd. “Paardrijjuf en dierenarts” zegt ze. En meteen daar achteraan: ”Maar misschien wordt het toch iets anders.” Ik zeg haar dat ik dat begrijp, dat het lastig is om nu al te weten wat je wilt worden omdat je soms ook nog niet weet wat je allemaal kúnt worden. En ik vertel haar dat ik ook pas net weet wat ik wil worden. Ze kijkt me vragend aan. Ik vertel haar dat ik een eigen bedrijf wil. Omdat ik het zelf wil bedenken, zelf wil bepalen, zelf wil doen. Omdat ik niet meer voor een baas wil werken maar echt mijn eigen plan wil trekken. Dat ik wil dat het helemaal iets van mezelf is. Ook al is dat niet altijd makkelijk maar wel extra leuk als het dan lukt. Ze denkt even na. “Ik geloof dat ik het wel begrijp,” zegt ze.

Ik wil dat mijn kinderen groots durven dromen en hun dromen achterna durven gaan. Dat als ze iets echt graag willen, ze daarvoor gaan. Dat kan niet als ik in mijn loondienstbaan blijf waarvan ik weet dat dat niet voor me is, maar die zo makkelijk combineert met ons gezinsleven. Dat kan niet als ik alle beren op de weg zie die me ervan weerhouden om risico’s te nemen. Ik kan niet verwachten dat zij dingen gaan doen en durven die ik zelf niet durf. Ik weet en voel ik alles: ik moet het goede voorbeeld geven.

Mijn droom: mijn eigen bedrijf. Een bedrijf waarbij ik iets lever wat écht betekenis heeft. Betekenis voor moeders, voor gezinnen, voor kinderen. Iets wat voor mij echt waarde heeft. En dat is your lovely memory voor mij. Herinneringen koesteren en anderen daarbij helpen zodat zij daar samen met hun gezin heel veel van genieten.

Inmiddels ben ik fulltime ondernemer, ik heb de sprong in het diepe gewaagd. Ik doe wat ik het allerliefste doe en ik heb nog nooit zoveel zin gehad om aan het werk te gaan.

En dan zit ik vanochtend aan het ontbijt. Mijn man vertrekt naar zijn werk en mijn zoontje vraagt wat ik ga doen. “Werken? Jij werkt toch niet meer? Jij bent altijd thuis!”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *