Meivakantie? - your lovely memory
thuisonderwijs

Meivakantie?

Het is meivakantie. Het voelt wat onwerkelijk. School, werk, buitenspelen… alles liep de laatste tijd een beetje in elkaar over. Straks gaan de scholen weer open. Was dit het dan?

De thuisquarantaine

Ik begon heel enthousiast aan deze tijd. Aan de thuisquarantaine. Ik dacht echt: Hoppa, dat varkentje gaan we even wassen. Gezellig allemaal thuis, een dagplanning maken, samen knus aan het schoolwerk terwijl ik zit te werken.

Dat liep natuurlijk een beetje anders.

De kinderen vinden thuisonderwijs helemaal niet leuk.
Ze missen vriendjes, ze missen de uitleg van de meester en juf.
En tegelijk werken zit er voor mij al helemaal niet in.
Gezellig is het zéker niet elke dag.

En dan wil ik ook nog dat ze fijne herinneringen aan deze tijd hebben.

De herinneringen aan deze tijd

Het was frustrerend af en toe. Het lukte me niet om de motivatie hoog te houden, de kinderen zelf aan het schoolwerk te krijgen, werken werd sowieso pas als zij gingen spelen. We verzanden in gemopper en ik keek er soms naar uit dat ze weer buiten gingen spelen.

Dat was niet wat ik wilde.

Wat heb ik gedaan?

Ik ben heel bewust stil gaan staan dat dit een periode is die nooit meer (in dit geval hopelijk) terug komt.

Dat geldt eigenlijk voor elke periode met je kinderen.

Ze zijn tenslotte maar 1 keer klein.

Het hielp mij om af en toe even uit te zoomen uit de situatie.

Soms letterlijk. Door even vanuit de woonkamer van bovenaf (we wonen split-level) de keuken in te kijken en te beseffen dat ze zo hun best doen daar aan de keukentafel.

Soms figuurlijk. Even tijd en ruimte voor mezelf pakken. Bedenken wat ik ze wil meegeven en wat nu eigenlijk echt belangrijk is.

Herinneringen maken, vastleggen en koesteren

En wat ik echt belangrijk vind, is herinneringen maken. Herinneringen maken, vastleggen en koesteren.

Dus ik maakte foto’s. Van hoe ze daar zaten te ploeteren aan de keukentafel. Van hoe ze via videobellen contact hadden met de leerkrachten en de klasgenootjes. Van hoe ze heerlijk stonden te verven toen we besloten al het schoolwerk te laten voor wat het was. Hoe ze genoten van de spontane natuurles in het bos. Van de online muzieklessen, de hiphopjuf op de iPad. En ook van het vele buitenspelen, het met z’n viertjes toeren naar de McDrive voor een ijsje.

Nu is het meivakantie. Straks gaan de scholen weer beetje bij beetje open. Deze gekke periode verdwijnt weer wat naar de achtergrond. Wat leg je voor ze vast?

Alleen met dat fotoboek blijf je ze ook koesteren

In hun fotoboek zet ik erbij hoe deze periode voor ze was. Dat het ingrijpend was om niet naar school te kunnen. Vriendjes niet te kunnen zien. Dat de heimwee naar Haarlem opspeelde. Daar was tenslotte alles beter, daar was geen corona. Maar ook hoe we er met z’n vieren wat van maakten. Hoe ze meer buiten speelden dan ooit. Hoe we paaseieren zochten in de tuin terwijl oma via de iPad meekeek. Hoe we een slaapfeestje organiseerden in de woonkamer.

Later zullen we hierop terugkijken. De foto’s maken dat we erover praten. Dat we met elkaar de herinneringen blijven ophalen. Dat we hun herinneringen aan deze tijd bespreken.

Maak jij foto’s deze periode?

En maak je dan ook dat fotoboek? Want alleen dan blijf je je herinneringen ook daadwerkelijk koesteren.

Ik ga je helpen

Doe jij al mee met de instagramcursus ‘Eindelijk dat fotoboek voor je kind’? Dan weet je zeker dat je dat fotoboek nu echt gaat maken.

Voor meer info en aanmelden klik hier.

Liefs,
Karin

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *