Hoe neem jij 's morgens afscheid? - your lovely memory
Op de fiets naar school

Hoe neem jij ’s morgens afscheid?

Je schrikt wakker van de wekker. Ai, het is al zover. Je maakt de slaperige kinderen wakker en terwijl zij zich aankleden smeer jij vast hun broodjes in de keuken. Zij kruipen slaperig achter hun bordjes en snel vul je broodtrommels, drinkbekers, schil je appeltjes en vul je hun tassen. Na het broodje kijken zij een filmpje en spring je onder de douche. Fatsoeneert je haar, doet wat make-up. Trekt gordijnen open, verzamelt sokken, gymkleren en een handdoek en holt naar beneden. Haren kammen, tanden poetsen, schoenen aan, een sjaal die kwijt is… waarom gaat die tijd altijd opeens zo snel in de ochtend?

Het is al tijd jongens, opschieten! De een moet nog poepen, de ander zit in de knoop met haar veters… Snel een kus en een knuffel en nog zwaaien voor het raam…

En dan hoor je later over een schietpartij in Utrecht. Het eerste waar ik aan denk: deze mensen zijn vanochtend ook de deur uit gegaan. Gehaast misschien. Een snelle kus en ‘tot vanavond’. En toen kwam die avond niet meer. Toen kwam die dochter niet meer thuis. Toen zagen die kinderen hun vader ’s avonds niet meer thuiskomen.

Het raakt me. Het raakt me altijd als ik iets lees over iemand die ’s avonds niet meer thuis komt. Het onverwachte.

Hoe neem jij afscheid als je ’s morgens de deur uit gaat? Is het een snelle kus, of hou je elkaar even vast? Hoe zeg je je partner gedag? Vertel je je ouders wel eens dat je van ze houdt? Hoe is dat voor jou?

Maak mooie herinneringen samen. Koester ze. En houd elkaar vast. Herinneringen verbinden jullie… maak foto’s, maak fotoalbums, vertel verhalen aan elkaar. Ik help je graag.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *