Het is nooit genoeg - your lovely memory
papa en ik

Het is nooit genoeg

Februari is voor mij een wat gemengde maand. Ik ben me er nooit bewust van, allerlei dingen lopen gewoon maar opeens is het er. Een onbestemd verdrietig gevoel. Februari is de maand waarin zowel de verjaardag als de sterfdag van mijn vader vallen. En hoewel ik het wel weet, overvalt het me elk jaar weer. Dat ik denk: wat is er aan de hand? Waarom voel ik ergens diep van binnen zo verdrietig. Tot het kwartje valt… oh ja.

Het maakt me weer bewust van dat ik wil genieten van het leven. En tegelijkertijd maakt dat onrustig. Want hoe vind ik de juiste balans tussen het uitbouwen van mijn bedrijf, liefde, aandacht en geduld voor mijn gezin, de relatie met mijn man, de dochter die ik wil zijn voor mijn moeder, de vriendin die ik wil zijn voor vrienden?

Het is nooit genoeg

Onrust vermengt zich met genieten van kleine dingen. Genieten van de zon, van de fluitende vogels buiten, van de natuur, van de stemmetjes van mijn kinderen, van mijn stralende dochter tijdens haar paardrijles, van mijn zoontje die zo heerlijk pratend urenlang met zijn Lego kan spelen. Maar ook een onbestemd gevoel in mijn buik. Het is nooit genoeg. Ik wil nog veel langer in de zon zitten, ik wil vaker naar vogels luisteren, vaker de natuur in en nog veel vaker genieten en luisteren naar de kinderen, samen op pad met mijn dochter, samen spelen met mijn zoontje. Vaker samen uit eten, een dagje eropuit, vaker naar mijn moeder. Ik heb nooit genoeg tijd.

Lief zijn voor mezelf

Het helpt me om even lief te zijn voor mezelf, te bedenken waar ik blij van word. Ik zit wat langer in de zon, drink na mijn schaatsles een extra kop koffie in het café en focus me qua werk op waar ik plezier in heb… en dat is lekker werken aan de pagina’s voor de fotoalbums van mijn klanten. Ik vind het ontspannend om te doen. En ik zie nu al voor me hoe deze moeders straks met hun kinderen op de bank zitten en hierin bladeren. Dat geeft me zo´n goed gevoel.

Ik tel mijn zegeningen. Het is toch rijkdom om zoveel mensen om me heen te hebben waar ik alleen maar meer tijd mee wil doorbrengen? Werk te hebben waar ik van geniet en echt enthousiast van word? En vanmiddag haal ik mijn kinderen weer op en knuffel ze even extra stevig.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *