Herinneringen moet je koesteren - your lovely memory
Mijn vader en ik

Herinneringen moet je koesteren

Een foto van mijn vader en mij… De reden dat ik herinneringen zo koester. Mijn vader overleed toen ik 2 jaar oud was. Ik heb vrijwel geen eigen herinneringen aan hem.

Toen ik zelf moeder werd was dat mijn grootste angst. Dat ik plotseling zou overlijden en dat mijn kinderen mij niet zouden herinneren. Daarom ging ik dingen voor ze opschrijven, fotoalbums maken, herinneringen opslaan. Zodat ze later altijd konden teruglezen hoeveel ik van ze hield, wat we hebben gedaan, waar ik trots op was, hoe ze spraken toen ze net konden praten en van alles waarvan ik dacht dat het ze zou helpen als ik er niet meer was. Ik heb notitieboekjes met uitspraken en lieve wensen voor hen en elke verjaardag heb ik een album af met daarin ook heel veel geschreven.

Nu zijn ze op een leeftijd dat ze me in ieder geval kunnen herinneren. En ik merk dat ze zich heel veel herinneren. Zelfs dingen die ze niet meer zouden kunnen weten. Zoals dat ze leerden lopen met een karretje waar ze achterliepen. “Ik weet het nog,” zeggen ze dan, “van de foto!” Ze onthouden het allemaal omdat we regelmatig door de albums bladeren. Want die trekken ze zo graag uit de kast. En zelf krijg ik ook zo’n warm gevoel van het bladeren door de herinneringen.

Wel gek eigenlijk dat ik nu voor een foto van mij en mijn vader helemaal naar zolder moest en achter het luik moest duiken om mijn oude albums te zoeken. Hier gaat iets niet goed. Ik vond het als kind ook heel leuk om de kinderfoto’s van mijn moeder te bekijken, waarom hebben mijn eigen kinderfoto’s dan geen prominentere plek in huis?

Binnenkort ga ik opruimen en de kasten opnieuw indelen. Een goed moment om mijn kinderalbums eens de plek te geven die ze verdienen.

Koester jij jouw eigen herinneringen? En wat laat je na aan je kinderen?

1 reactie op “Herinneringen moet je koesteren”

  1. Heel mooi om dingen opnieuw de revue te laten passeren. Niet alleen waardevol voor uw (klein)kinderen later, maar ook voor u zelf. De kans is groot dat u jaren na een gebeurtenis, bepaalde dingen weer in een heel ander daglicht ziet.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *