DSC00440_b1

Ervaringen

IMG_2384

Eva

Moeder van Yara

“Echt prettig dat Karin een stok achter de deur was en me zei ‘het komt goed, we doen dit samen’. Ik ben wel iemand die als ik er tegenop zie, het voor me uit schuift en dat kon nu gewoon niet. Het is zo fijn dat ik het nu écht heb gedaan.”

Ik dacht meteen ja, nu ga ik het doen. Het enige waar ik tegenop zag, was het selecteren van de foto’s. Echt prettig dat Karin een stok achter de deur was en me zei ‘het komt goed, we doen dit samen’. Ik ben wel iemand die als ik er tegenop zie, het voor me uit schuift en dat kon nu gewoon niet. Dat vond ik fijn. En het interview en dat voor- en nawoord vind ik echt heel leuk. Dat maakt het een heel persoonlijk boek. Zo’n verhaal voegt echt iets toe. Dat is heel leuk voor je kind om te lezen en dat blijft het ook. Ik vond het ook leuk om dat te doen, je gaat echt nadenken over die periode. En hoe Karin dat geschreven had, dat had ik zelf niet zo gekund.

Het is zo fijn dat ik het nu écht heb gedaan. Het is een mooi cadeau om te geven. Yara is er ook echt blij mee. “Ik had niet verwacht dat ik zo’n mooi fotoalbum zou krijgen!” zei ze toen ze het kreeg. Ze is er heel trots op en laat het aan iedereen zien. Ook echt leuk om daar samen met je kind naar te kijken, hoe ze is veranderd en dan haar reactie daarop. En je gaat automatisch meer verhalen vertellen, hoe die fase was enzo.

Ik ben zelf ook trots dat ik het nu gedaan heb, echt heel blij dat ik nu bij ben!

divider-hartjes
sijtske

Sijtske

Moeder van 2 kinderen

“Karin geeft je een liefdevolle schop onder de kont en ik weet dat er iets heel moois van wordt gemaakt. Ik krijg een groot cadeau thuis, dat voelt heel fijn!”

Ik vond het best wel spannend. Het is een hoog bedrag en wat krijg je er uiteindelijk voor? Ik wilde heel graag albums voor mijn kinderen maar ik heb er de tijd niet voor. Je hebt de drukte van alledag en dan is er weer zomaar een dag voorbij. Mijn moeder had er vroeger wel de tijd voor en zat elke zondag foto’s in te plakken. Zij heeft voor alle kinderen albums bijgehouden. En mijn kinderen vinden het heel leuk om in mijn oude fotoalbums te kijken. Voor het slapen doen ze dat liever dan een verhaaltje lezen. Ik heb het gevoel dat ik echt verzaak, wat ik verschrikkelijk vind. Ik gun mijn kinderen ook fotoboeken. Omdat ik het ook gaaf vind dat ik ze zelf heb.

Nu ik begonnen ben, merk ik wat het me brengt. Ik weet dat het goed komt. Want ik hoef dat stukje van het album in elkaar zetten niet meer te doen. Karin ontneemt mij heel veel werk en die tijd, die ik overhoud, stop ik graag in mijn gezin en mijn werk. Zij is de stok achter de deur. Je hebt elke maand wel even dat kleine moment om die foto’s te kiezen. Kost maar heel even tijd. Als je het niet bijhoudt, weet je het niet meer, weet je niet meer wat je bij de foto wilde vertellen. Je wordt soort van gedwongen, fijn gedwongen, je krijgt liefdevol een schop onder je kont. En je weet nu dat daar wel wat moois van wordt gemaakt. Ik krijg een groot cadeau thuis. Dat voelt heel fijn.

Het bijhouden gaat heel gemakkelijk. Het contact met Karin geeft vertrouwen. Ik weet dat mijn foto’s goed ontvangen zijn. En ik kan bijna niet wachten tot het resultaat er is!

divider-hartjes
marieke

Marieke

Moeder van Thijmen

“Dit is wat ik meepak als er brand uitbreekt. Niet die designstoel van €1000.”

Ik ben gestart in de pilot van your lovely memory. Eerst dacht ik; oeh, dat zijn weinig foto’s per maand. Ik maak zoveel foto’s dat ik niet wist of ik wel kon kiezen. Karin helpt hierbij en aan de ene kant is het goed dat je niet te veel ruimte hebt, want soms heb je een paar maanden niet zoveel. Maar ik maakte me wel zorgen voor als ik een keer meer foto’s kwijt wilde. Deze maand hadden we een bijzonder dagje uit en ik wilde gewoon echt meer foto’s in het album van deze dag. Ik heb contact opgenomen met Karin. Ze is heel flexibel en ik kon een extra spread krijgen zodat ik deze bijzondere dag in het album vast kan leggen. Dit geeft mijn album nog meer meerwaarde voor mij.

Ik merk nu dat ik op een andere manier foto’s maak. Ik ben bewust bezig met wat ik in het album wil. Dan denk ik: oh, maar dit is echt een moment, dat wil ik echt vastleggen. Die moet in dat album. Ik ben niet zo’n schrijver en ben blij dat ik niet overal tekst bij hoef te schrijven. Dat het niet moet, vind ik echt heel fijn. Ik heb dat gewoon niet altijd.

Ik denk dat heel veel moeders zoiets missen. Iets tastbaars. Want dat is wat je aan het eind gewoon hebt, een tastbaar album waar je doorheen kunt bladeren. Dus niet als je telefoon vol is, ze op de computer zetten en daar blijven ze staan. En dan crasht die computer en dan heb je gewoon van 10 jaar geen foto’s. Daar moet je toch niet aan denken? Als ik kijk naar alles wat me geld kost en waar je geld aan uitgeeft, waar ga je dan uiteindelijk voor? Stel dat er brand uitbreekt en ik moet een paar dingen pakken als ik naar buiten ren, dan is dit wat ik pak. Mijn herinneringen die ik heb opgebouwd. En niet die designstoel van een paar duizend euro.

Karin is heel hartelijk, lief en warm van karakter. Dat past helemaal bij wat ze doet. Ik kan zien dat zij al heel veel herinneringen heeft met haar gezin en daarom kan helpen met welke herinneringen ik van mijn kind in het album wil hebben. Thijmen zegt bijvoorbeeld nog niet veel meer dan papa, mama, woef en ijs. Oh en die, is natuurlijk een heel belangrijk woord. Ik schreef dat niet op, gunde me daar ook de tijd niet voor. Maar Karin overtuigde me dat ook dat soort woordjes toch echt heel leuk zijn om op te schrijven. Juist door haar eigen ervaringen. Ik vraag me nu ook echt af wat het volgende woord zal zijn wat hij gaat zeggen.